Mohawk

Terug Richard Russo. Een paar weken terug las ik zijn meest recente roman, en nu zijn eerste. Met de intrigerende titel Mohawk. Geen verhaal over indianen, wel over een vergeten of verloren stadje in het Noorden van de staat New York. Waar vooral ellende is. Op de cover van de meeste uitgaven staat een typisch Amerikaanse dinner. Ik bestelde het boek online en koos voor (gierige ik) een spotgoedkope uitgave ( € 11) met een schreeuwlelijke cover (een netje uit een friteuse, niet de cover hierboven dus).

Wat een verrassende, en ook wel ontgoochelende leeservaring. Eerst zat ik er helemaal in, en dacht dat het een uniek boek zou worden. Maar dat bleef niet duren. Halverwege (na 200 bladzijden dus) kreeg ik het gevoel dat sommige personages me minder boeiden, en dat ze storend veel aan bod kwamen. En die indruk werd naar het einde alleen maar versterkt. Hoeveel waren er? Ik ben de tel kwijtgeraakt. Achttien hoofdpersonages, die allemaal om aandacht schreeuwden. En dus was er voor elk apart nauwelijks nog interesse.

Ik heb Mohawk plichtbewust uitgelezen. Naar het einde steeds sneller. Dat is niet altijd een goed teken. Soms wil je er gewoon van af zijn.

Een ontgoochelende Russo.