Een nieuwe Franse bestseller. Normaal doe ik daar niet aan mee. Maar omdat ik wanhopig op zoek ben naar Franse auteurs die ik wil leren kennen (en volgen) kies ik nu lukraak. Op risico van mij te vergissen.
Dat heb ik met Yoga van Emmanuel Carrere gedaan: mij vergist. Ik had nochtans eerst een fragment gedownload, en vond dat best onderhoudend. Maar van zodra ik het hele boek binenhaalde ging het fout. Wat een overlos getheoretiseer over meditatie. Ik heb er al spontaan niet s mee, met dat mediteren, maar als er dan ook nog eens veel te veel woorden worden aan vuilgemaakt, dan wordt het too much.
Trop dus. Ik heb mijn best gedaan, en heb doorgelezen tot het hoofdpersonage uit de retraite werd weggeroepen, en de aanslag op Charlie Hebdo het verhaal deed omslaan, maar de heropleving was van korte duur. De kritiek bleef dezelfde: zoveel woorden. Veel te veel woorden.
Halverwege ben ik dus gestopt. Komt zelden voor. En zonde van de uren die ik erin heb gestoken. De slaap die ik heb gemist.
BartleestK 