Animal

Ik heb iets met (de boeken van) Lisa Taddeo. Het eerste (Three women) werd erg goed onthaald, en ook ik was zeer enthousiast. Het tweede werd afgebroken (o.a. in de NYT en DS), maar ik ben weer zeer enthousiast.

Ik beken dus meteen kleur. Animal is een fantastisch boek. Ik begrijp de kritieken wel: het is ook fantastisch mislukt, en fantastisch eenzijdig. Fantastisch dus.

Als Taddeo over seks schrijft (ze schrijf bijna alleen maar over seks) ben ik ook oversekst, ben ik vrouw en ben ik man, en voel ik vooral mee. Schuldig en medeplichtig. Meevoelen met de personages, is dat niet de essentie van goede literatuur?

Ok, hier valt er eigenlijk maar met één personage mee te voelen: de ik-figuur. En zij is hoerig, pervers, oneerlijk, en nog een hoop dingen. Ze is echt om van te houden. Of om te haten. Ze heeft vooral liefde nodig, maar valt daarvoor op de foute mannen. Het bekende verhaal.

Verder in dit boek: veel bloed (ook menstruatie), sperma, braaksel. Taddeo spuwt het allemaal uit. Als lezer kots je ervan of je houdt ervan. Ik deed het allebei.

Ik reserveer nu al mijn exemplaar van het derde boek van Lisa Taddeo. En word stichtend voorzitter van haar Vlaamse fanclub.

Gelezen op m’n Kindle.