Zoveel keer al was ik haar naam tegengekomen. Joan Didion. En toch nooit iets van gelezen. Dat wilde ik uiteindelijk goed maken. Maar waar te beginnen? Ik koos voor The Year of Magical Thinking. Achteraf gezien was dat misschien geen goede keuze.
Op m’n Kindle. Joan Didion schrijft zeer toegankelijk. Het boek begint met het plotse overlijden van haar man. Daar gaat trouwens het hele boek over. Niet alleen over de plotse dood, maar vooral over het verdriet. Een jaar lang. Wat nog bijdraagt tot de ingehouden sfeer: de geadopteerde dochter van Joan Didion brengt op het moment van het overlijden van John enkele weken door in het ziekenhuis, door de complicaties bij een longontsteking. Van haar is niet zeker dat ze het haalt.
Geen fictie dus. En daarom misschien een foute keuze. Verder vond ik het soms wat ontaarden in zelfbeklag (ook al is ze daarvoor op haar hoede). Dat maakte het voor mij soms wat langdradig: altijd maar terug naar momenten waarop ze nog samen waren, toen alles goed was. En dat dit nu pijn doet.
BartleestK 