Sommige mensen krijgen niet genoeg van de pandemie. Ik ben zo iemand. Terwijl bijna iedereen de nieuwsberichten vlucht, weet ik te vertellen hoeveel ziekenhuisopnames er zijn in Denemarken, en ook hoe het staat in Brazilië en Marokko. Ik vind het gewoon erg belangrijk, en blijf dus volgen.
Dus is The Premonition van Michael Lewis, met als ondertitel A Pandemic Story iets voor mij. Michael Lewis staat bekend voor romans die met de actualiteit verbonden zijn. Half fictie en half echt gebeurd. Hij zoekt naar verklaringen, door heel veel mensen te spreken, en maakt er dan een leesbaar verhaal van.
Dit keer gaat het dus om de pandemie, of beter: om de gebrekkige manier waarop een machtige natie als de US met de pandemie is omgegaan. Hoe laat de reactie op gang kwam. Hoe zwak de overheid reageerde. En hoe het initiatief van enkelingen toch erger heeft voorkomen. De helden uit het boek van Lewis heten niet Fauci of Trump, maar wel Charity Dean en Joe DeRisi.
Michael Lewis gaat ver terug, naar de lessen die we hadden kunnen leren uit de epidemie van de Spaanse griep van 1918, of de varkensgriep in 2009. Alles wordt in detail uitgelegd, en daar gaat het naar mijn smaak fout. Het wordt te veel uitgelegd, herhaald, hernomen, en beklemtoond. Ik ben hier dus een tijdje mee bezig geweest, te lang naar mijn goesting. Dat is nooit een goed teken. Dat je tijdens het lezen van een boek al uitkijkt naar een ander. Gaandeweg verloor ik m’n enthousiasme. Dat is jammer, want ik was bij de start helemaal mee.
BartleestK 