Altijd gevaarlijk. Op zoek gaan in het wilde weg. Naar iets om te lezen. Best verkochte boeken bijvoorbeeld. Zou ik nooit mogen doen. Krijgt in Goodreads 4.1 op 5.
Dit keer dus toch. Op zoek naar iets leesbaars in het Frans. En zo beland bij La déraison van Agnès Martin-Lugand. Er waren nochtans aanwijzingen. Zoals een leuke foto op de cover. Heb ik ooit goede boeken gelezen met een leuke foto op de cover? Moet lang geleden zijn.
Het begon niet eens zo slecht. Of neen: ik was in het begin zeer tolerant. Wou het boek een kans geven. En ik heb het echt uitgelezen (op m’n Kindle). Maar daarmee is alles gezegd.
Rest mij nog de moeilijke taak: waarom is dit boek zo slecht? Waarom is dit tweederangs? Een aaneenrijging van clichés. En een moeilijk te verdragen romantiek. Die naar het einde écht wel gênant werd. Waarvan ik dacht dat die niet meer bestond. Niet meer zou mogen bestaan. Die fase hebben we gehad. En zeer ongeloofwaardig ook.
Of het ook slecht geschreven is? Neen, dat denk ik niet. Weinig verrassend, ook de vorm. Maar van afwijkend om af te wijken hou ik niet. Dus neen. Het is de inhoud.
Beh.
BartleestK 