Ik ben een fan van de podcast 3 boeken. Uit nieuwsgierigheid was ik op de weblog van Wim Oosterlinck aan het scrollen of er iemand was die drie boeken tipte die ik ook had kunnen kiezen. Dat bleek Michel Follet te zijn, die het (in juli 2021) onder andere over Eric de Kuyper, Erik Vlaminck en Maurice Gilliams had. Dat maakte me nieuwsgierig, en toen in het gesprek bleek dat hij ook enkele boeken had geschreven, was mijn voornemen gemaakt.
Wanneer zien we u terug is het relaas van veel bezoeken aan het rusthuis waar zijn hoogbejaarde ouders verblijven. En van de toenemende dementie van zijn moeder, die hem zelfs niet meer herkent. Maar ook is het een opsomming van veel jeugdherinneringen, van familievakanties in Zuid-Frankrijk, van vreemde familiegewoontes, van een eigen huisvocabularium. Allemaal heel herkenbaar, en mooi geschreven in korte hoofdstukken.
Ik vermoed dat er niet veel fictie in dit boek zit. Al weet je met herinneringen nooit, en zeker als ze teruggaan naar een kindertijd die natuurlijk anders was dan wat we ons menen te herinneren. Ook dat zit in dit boek: de gezonde twijfel, de luchtige afstand.
Dus heb ik dat graag gelezen. Grote literatuur is het niet, daarvoor is het allemaal een beetje te dicht bij huis. Maar dat is nu net het sterke punt van Wanneer zien we u terug.
Ook dit nog: eindelijk weer eens in de stadsbibliotheek gekomen. Om dit boek (en een paar andere) te kunnen lezen heb ik me terug lid gemaakt.
BartleestK 