Leuk om na Shuggie Bain het hoofdpersonage terug te vinden. En ik heb het gevoel dat we hem nog wel zullen ontmoeten. Het levensverhaal van Young Mungo (nu geen kind meer maar een tiener) blijft ongewoon boeiend, met als achtergrond het grauwe Glasgow (ook deze tweede roman van Douglas Stuart zal niet iedereen blij gemaakt hebben in de toeristische dienst), de alcoholverslaafde moeder, de gewelddadige broer, de fabrieken die moeten sluiten en de bendeoorlogen (protestanten tegen katholieken). Niet echt een aangename omgeving om in op te groeien. Dat hebben de boeken Young Mungo en Shuggie Bain met elkaar gemeen. Wat er nieuw is: een liefdesverhaal en een verkrachting + dubbele moord.
Het was dus fijn om terug te komen. Zelf vind ik de moeder nog altijd het meest tragische personage. Haar alcoholverslaving, haar keuze voor foute mannen en haar egoïsme maken haar heel levensecht. Geen hoop voor haar. De liefde van Mungo voor James (en vive versa) leek er bij mij dan weer ‘opgeplakt’, een laagje bovenop.
Dit boek had een sterke herhaling kunnen zijn van Shuggie Bain. Maar gelukkig is het daar niet bij gebleven. Het visweekend in het noorden van Schotland, waar het trouwens even nat en grauw is als in Glasgow, is de verhaallijn die van Young Mungo meer maakt dan een vervolg op. Meer en beter.
Al had ik het na 300 bladzijden wel begrepen. Zoals zo vaak kreeg ik de indruk dat het landen het lastigste was. Jammer, na zo’n mooie vlucht. Voor mij hoefden die twee perverten niet dood, en ook van de pathetische slotscène mocht ik gespaard zijn gebleven.
Gelezen op papier in het Engels, met de Nederlandse vertaling ter ondersteuning op m’n Kindle.
BartleestK 