Een roman die in elke Franstalige boekenwinkel ligt, op de tafel van la rentrée littéraire (alleen dat al …)? Ik kocht hem op m’n Kindle. En blijkbaar was hij leesbaar genoeg om na het gratis fragment ook het hele boek binnen te halen. Had ik niet moeten doen.
Quelque chose à te dire van Carole Fives is van het begin tot het einde gekunsteld. Een reeks onwaarschijnlijkheden aan mekaar genaaid. Zonder moeite te doen om de naden te verbergen. Zelden zo’n kunstmatige roman gelezen. Het moet zijn dat er mij toch iets gaande hield, want ik heb het boekje helemaal uitgelezen. Had ik niet moeten doen.

Hier wou ik kort vertellen waar het over gaat. Maar dat krijg ik niet geschreven. Te triviaal. Ik dacht dat de nrf collectie van Gallimard toch voor iets stond. Niet dus. Quelque chose à te dire mag misschien, als afleveringen, in Télémoustique. Of doe ik dat tijdschrift nu oneer aan?
Ik zoek in het boek iets positiefs om mijn harde oordeel te compenseren. Maar kan niets bedenken.