Gehoord in een podcast. Daardoor nieuwsgierig geworden. Heel mooi uitgegeven ook. Zeg daar maar neen tegen.
De randen is een minimalistische roman. Geen woord te veel. En al helemaal niet expliciet. Hier geen lange zinnen van kijk eens hoe mooi ik kan schrijven en welke moeilijke woorden ik ken.
Een roman naar mijn hart dus. Heel graag en snel gelezen. Een roman ook met het hoofd naar beneden, uit nederigheid of uit verwachting van de volgende slag die eraan komt.
Als ik kritisch ben, dan misschien dat er soms wat te veel geschaafd is. Zo gaat dat met schaven (denk ik). Nog niet helemaal effen. Nog een laagje af, en nog een, en ook dat mag nog weg. Zo is er soms te weinig over, terwijl het boek meer verdient.
Erg van genoten. Neen, niet genoten. Zeer onder de indruk.
BartleestK 