Het boekenweekgeschenk. Vreemd concept trouwens. Maar als het van Lise Spit komt wil ik het wel lezen. 91 bladzijden kleine druk. Geen idee hoe een tekst boekenweekgeschenk wordt. Iets dat nog in de lade ligt? Dat anders niet zou worden uitgegeven?
Ik begrijp dat Lise Spit De eerlijke vinder niet als haar nieuwe roman/novelle wil uitbrengen. Misschien was dat ooit de bedoeling. Maar daarvoor is dit verhaal te dunnetjes. Lise Spit vertelt het rechtdoor. Dit keer geen lezer op het verkeerde been. Maar helaas ook niets bijzonders. Geen boek om in de kast te zetten.
Ik heb het graag en snel uitgelezen. Daarmee is al het positieve gezegd. Misschien was Lise Spit wel blij toen hij eindelijk de deur uit was. Die tekst waar ze zonder overdreven enthousiasme aan geschreven had, al die middagen, twijfelend of ze er de brui zou aan geven of toch maar doorschrijven.
Het is maar een boekenweekgeschenk.
BartleestK 