Knife

Meditations After an Attempted Murder, staat er als ondertitel. Salman Rushdie kijkt terug op de aanslag op z’n leven, net voor hij een lezing wou beginnen in Chautauqua, in het noorden van de staat New York.

Rushdie beschrijft alles in detail. Al wat hij of anderen herinneren. De aanslag zelf, het hele proces van de medische behandeling, de zorgen van het ziekenhuispersoneel, de liefde van zijn familie en vooral van zijn vrouw Eliza.

Ook de onmogelijkheid om zich voor te stellen wat de aanvaller bezielde, wie hij was en waarom hij het deed. Over fanatieke godsdienst ook, en over andere schrijvers, hoe zij stierven, aan ziektes of geweld.

Knife is op zich een boeiend verhaal, van hulpeloosheid, van moed, van doorzetting en wanhoop, van liefde en geest. De manier waarop Salman Rushdie het vertelt is indrukwekkend, en maakt dit boek tot een meesterwerk. In mijn ogen (o spreek me niet van ogen!). Met heel veel humor ook, op de juiste momenten.

Ik beken dat ik niets anders heb gelezen van Rushdie. Ik denk dat zijn dikke fantasierijke romans niets voor mij zijn. Zijn humor wel, zijn observaties en de manier waarop hij ook telkens een beetje les geeft (en dat bedoel ik positief).

Een echte aanrader dus.