Als je toch honderd wordt,

kun je net zo goed gelukkig zijn, heet de Koreaanse bestseller van Rhee Kun Hoo. En verder staat er op de cover ook nog: lessen voor een lang en plezierig leven. De man wordt ondertussen 89. Hij spreekt dus met kennis van zaken.

Natuurlijk moet je op je hoede zijn. Alleen al omdat het een bestseller is. En levenslessen bevat. Niemand kan mij van een tekort aan kritische zin betichten. Toch heb ik het meteen gekocht, en met plezier gelezen. Af en toe heb ik zelfs iets onderstreept. Dingen die ik niet heb onderstreept waren vaak evidenties of weinig interessante uitweidingen. Rhee Kun Hoo vertrekt vanuit zijn eigen ervaring, en houdt zich niet in bij het aanhalen van persoonlijke anekdotes. Ik had het gevoel dat die er te veel stonden. Ik had er niet om gevraagd. Enkele hoofdstukken waren ook te Koreaans. Dat kan ik hem moeilijk kwalijk nemen, maar met verschillende generaties samenwonen, dat doen wij hier niet. Al wat daar mee te maken heeft valt moeilijk in te beelden voor een Westerse man. Ook de hyper competitieve onderwijs- en arbeidssituatie is mij vreemd.

Ik was een aandachtige lezer, omdat ik het zeker wou uit hebben voor m’n pensioen. Ik wou er lessen uittrekken, en misschien is dat wel gelukt. In mijn eigen aantekeningen ga ik me zeker baseren op enkele gehighlighte passages.

Toch ook een beetje saai. Ik hoef geen levenslessen.

Plaats een reactie

close-alt close collapse comment ellipsis expand gallery heart lock menu next pinned previous reply search share star