Reisliteratuur. Meestal kom ik er niet toe, maar dit keer wel. Juist op tijd om de reis naar Vietnam voor te bereiden. Reisgidsen gaan mij minder af (hoe mooi ze ook ogen). Een roman die zich afspeelt in het land lukt beter.
Met De Bergen zingen van Phan Que Mai Nguyen heb ik een goeie keuze gemaakt. Tenminste wat het verhaal betreft. Het vertelt de recente geschiedenis van Vietnam, na 1945, door verschillende generaties van een familie op te voeren. Ik wist er heel weinig van af, en dus heb ik veel bijgeleerd. De laatste hoofdstukken las ik op het vliegtuig en in de luchthaven.
Literair is het geen meesterwerk. Het is weinig verrassend, en ontroert nooit door de taal of de stijl. Dat stoorde me in het begin erg, maar toen ik besefte dat er inhoudelijk veel te beleven viel, heb ik mijn reserves aan de kant gezet.
BartleestK 