Ergens las ik iets over de nieuwe roman van Neige Sinno (La Realidad). Toen ik las dat haar vorig boek Triste tigre (2023) heette, trok dat meteen mijn interesse. Om de intrigerende titel? Omdat ik het boek al vaak had zien liggen?
Ik wou het boek lenen bij de bib, maar vond voor € 8 een tweedehands exemplaar in de Oxfam-boekenshop. Mooi uitgegeven door P.O.L-éditeur.
Een van de vele romans van seksueel misbruik en incest. Zo heb ik er al enkele gelezen, en nog veel meer niet. Triste tigre onderscheidt zich van de andere doordat het ook een autobio is (zo zijn er meer) en vooral doordat het ook een soort onderzoek is, met veel invalshoeken. Dat laatste stootte me eerst af, maar werd later ook het sterke punt van het boek.
Neige werd verkracht door haar schoonvader, gedurende jaren (van 7 tot 14). Hoe dit kon gebeuren, wat hem dreef, waarom niemand iets zei, waarom haar zus er bleef wonen, hoe Neige zelf zo lang zweeg. Dat zijn enkele vragen waarop ze een antwoord zoekt. Soms met begrip en meestal met grote afkeer voor haar schoonvader.
Het onderzoek vertrekt ook van literaire bronnen. Ik heb er enkele aangeduid, boeken die ik ook wil lezen. Ze staan achteraan netjes opgelijst in de bibliografie.
Half autobio, half essai. Interessant.
BartleestK 