Zie ook hierboven, Rue Bonnevie. Met het verschil dat ik School N°1 herlezen heb. En ook nu sloeg het boek helemaal aan. Ik ga volgende week een dag naar Molenbeek, om alle plekken uit het boek te verkennen. Zeker naar het einde van School N°1 schrijft Pierre Platteau grote literatuur.
Er valt ook iets te schrijven. De kindertijd van de kleine Pierre is op zich een onderwerp dat tot de verbeelding spreekt. Dezelfde personages als in Rue Bonnevie (dat een vervolg is op school N°1), maar nog veel meer spanning, gebeurtenissen die het kind niet begrijpt maar die wel zijn leven bepalen, de armoede in Anderlecht en Molenbeek, de liefde en de haat, de charme van meester Frings, de filmaffiches van de jaren 50, met avonturenfilms die nagespeeld worden, de eerste vriendschappen, …
Over School N° 1 raak ik niet uitverteld. Het overkomt me bijna nooit dat ik een boek herlees (er valt zoveel te lezen, je moet wel gek zijn). De jonge Pierre was zeker niet te benijden, maar ik doe het wel.
Dus: mijn advies is van School N°1 verplichte lectuur maken. En wandeltochten door Molenbeek organiseren. Boek in de hand.
BartleestK 