Mijn vierde de Stoop, denk ik. Altijd even graag gelezen. Een journalist die romans schrijft. Of blijft het toch goedgeschreven journalistiek? Samen met Chris de Stoop op onderzoek. Ann, die ook fan is, kocht het boek en las het eerst. Niet veel later ook ik.
De andere uitkant van het land (Het boek Daniel speelde in Henegouwen en de Damiaanhoeve staat bij Maaseik). Ook nu weer een moord, die zeker de regionale pers haalde in 2018 en later. Niet op Bert, de eigenaar van de Damiaanhoeve, maar op zijn vrouw Gerty. Of was Bert zelf de moordenaar? Misschien waren de moord en brandstichting verbonden met het verzet van Bert tegen de grindwinning en onteigening van de hoeve en de grond? Of waren het drugsverslaafden?
Te veel grind en te veel water. Die zijn op elke bladzijde aanwezig. Op zich is daar niets mis mee (ik was me niet bewust van die problematiek aan de Maas), maar ik zat toch op mijn honger om meer over de moord te weten te komen. Het conflict tussen Bert en het ontgrindersbedrijf Steengoed, de frequente overstromingen, de nieuwe natuurgebieden enz namen in dit boek te veel plaats in, volgens mij. Of was ik te veel op die moord gefocust?
Een andere kritiek, die ik eerst elders had gelezen: hoe neutraal kan je als verteller zijn als al je informatie van Bert en zijn familie komt. Wat zou er zijn gebeurd als Chris de Stoop er al schrijvend van overtuigd geraakt was dat Bert de moordenaar was? Had hij het project dan stopgezet? Nu ik erover nadenk, ook bij het boek Daniel was de schrijver vooringenomen, door de familieband.
Gelukkig is er het keurmerk Chris de Stoop dat alles weer goedmaakt. En daarmee basta (= laatste zin van het boek).
BartleestK 