Weer een e-book via De Standaard. Margot Vanderstraeten lees ik graag. In Wij, Roma is ze verzamelaar van honderd getuigenissen. Voorin legt ze uit dat er nauwelijks classificatie mogelijk is.
Dus krijg je als lezer, na een korte les, de getuigenissen op een hoop. Veel Roma aan het woord. Van Roma (die ik zigeuners noemde, maar dat blijkt een minderheid te zijn) wist ik niets. De uitspraken van Connor Rousseau (1 september 2023) waren de aanleiding voor Margot Vanderstraeten om met de mensen te gaan praten. Vooral Roma in België.
Niet dat ik alle Roma nu plots toffe mensen vind. Bij veel gesprekken heb ik me geërgerd. De afkeer voor het onderwijs bijvoorbeeld, de plaats van de vrouw, de oude stomme tradities. Bah. Maar gelukkig zijn er ook andere getuigenissen, die het beeld in mijn hoofd beïnvloeden. Moedige vrouwen (de meeste gesprekspartners zijn vrouwen, heb ik begrepen, de mannen houden de tanden op elkaar). Het bijzondere effect van de methode die Margot Vanderstraeten gebruikt is dat je als lezer je eigen conclusies moet trekken. Als ik zelf niets schrijf, denkt de auteur, heb ik niemand beïnvloed. En dat werkt inderdaad.
Een heel ander boek dan Mazzel Tov dus. In Wij, Roma doet de auteur alleen de inleiding en blijft verder onzichtbaar..
BartleestK 