Een geschenk uit de Oxfam Bookshop. Thuis heb ik een hele plank Komrij, met als pronkstuk Verwoest Arcadië, het boek waardoor ik 46 jaar terug ben beginnen lezen. Verder staan er enkele boeken waarin hij uitblinkt als polemist, een nummer van Maatstaf ook. En verder enkele romans, waarover ik minder enthousiast ben. Zo ook De loopjongen. Het boek verscheen in 2012, het jaar waarin Gerrit Komrij gestorven is.
Van wel meer schrijvers zijn de laatste boeken niet de beste. Ze kunnen natuurlijk nog wel schrijven, maar inhoudelijk lukt het minder om te boeien. Alleen het ambacht blijft over, zonder de betovering. Dat had ik hier met het hoofdpersonage Arend Wiebenga. Op zoek naar passie en naar een vriend. Ik sloeg de bladzijden om, zonder uit te kijken naar wat zou volgen. Een beetje uitgelezen uit respect voor Gerrit Komrij. Zonde vind ik dat.
Zelf had ik het boek niet gekocht, maar als geschenk ging ik er voor. Maar ach.
BartleestK 