Met de ondertitel ‘Van zelfzuchtige genen naar de kunst van een vrijer leven’ belooft Michael Vlerick wel heel veel. Net niet dat we gelukkig zullen worden. Maar een vrij leven, daar teken ik ook voor.
Een fragment gelezen op m’n Kindle, en dan naar de bibliotheek. Waarom we niet gelukkiger zijn is geen licht zelfhulpboekje. Alleen al omdat je door een eerste deel moet bijten, dat een poging is om wetenschappelijke inzichten begrijpelijk te maken voor iedereen. Een geslaagde poging trouwens. Dat we niet helemaal gelukkig zijn ligt niet aan ons, maar aan de genen die alles doen om zich voort te zetten. Al zijn ze blind, en storten ze ons soms in de put (depressie, ontgoocheling, gebrek aan voldoening). Dat legt Vlerick haarfijn uit in ongeveer twee derden van het boek. Je moet wat geduld hebben voor de ommekeer.
Die is er wanneer hij uitlegt hoe we van die blinde race kunnen afstand nemen. We hoeven niet in ons ongeluk te lopen. Vanaf hier gaat het een stuk minder wetenschappelijk, en lijkt het soms een zelfhulpboek. Het gaat dan vooral over meditatie, en over goede gewoontes kweken. Aan de slag dus.
Deel één ging mij beter af, vond ik super interessant. Deel twee is niet gek of goedkoop, maar je moet er wel wat in meegaan. Benieuwd of het iets uithaalt bij mij.
BartleestK 