Dat zal de verdienste van Els Snick (zie hierboven) zijn. Om mij tot bij Joseph Roth te brengen. Ik weet niet zeker of ik ooit iets van hem gelezen heb. Moet lang geleden zijn, lang voor deze weblog.
Op m’n Kindle. Omdat ik van dat boek meteen een Nederlandstalige versie vond (van Radetzkymars niet) en ik nood had aan nachtelijke lectuur
Job is een eenvoudig boek. Een echt verhaal, een oerverhaal. Van voor- (een beetje) en vooral tegenspoed. Met dikke lagen Joodse rituelen erbovenop. Dat zich afspeelt in Rusland (Polen) en in Amerika. Niets feelgood.
Waarom heb ik dat graag gelezen? Was het de eerlijkheid? Of de herkenning. Voelen de meesten onder ons zich niet stiekem middelmatig en zonder ambitie? En dat daarom onze omgeving in ons ontgoocheld raakt? Mij nam dat meteen in voor Mendel Singer, al stond hij soms ook erg ver van mij.
Smaakt toch naar meer. Radetzky zal niet lang meer moeten wachten.
BartleestK 