Nirwana

Op 7 december was Tommy Wieringa te gast in boekenhuis Theoria. Ik heb al veel van di literaire avonden laten voorbijgaan, maar deze wou ik niet missen. Een paar dagen voordien was ik op m’n Kindle met het boek begonnen, en het was me bevallen.

Na het interview stond ik als een kleine jongen aan te schuiven om mijn boek te laten signeren. Daartoe had ik een tweede exemplaar gekocht, dit keer op papier. Voor het eerst besefte ik dat het een baksteen was, van meer dan 480 bladzijden. Wieringa schreef boven zijn handtekening: “Voor Bart, leef hoog”. Ik ben er nog niet achter wat hij daar mee bedoelt.

Over het boek nu. Nirwana vertelt het verhaal van een rijke (zeer rijke) en dynamische (zeer dynamische) familie. Vooral de stichter van het offshorebedrijf en de schilder, zijn kleinzoon spelen een belangrijke rol. Uit de dagboeken van de grootvader komt de kleinzoon te weten hoe fout hij wel was in de oorlog. En hoe hij daar met een symbolische straf was van afgekomen. Over verdraaien van de waarheid en over stilzwijgen.

Ik was zeker geboeid genoeg om door te lezen. Al vind ik zo’n klepper te dik. En er waren ook passages die me tegenstonden. Ligt vooral aan mij. Ik sta niet open voor boeddhisme, voor zen, voor mediteren, voor monniken. En het vuur, de verbranding, die overal aanwezig was. Voor mij hoefde dat niet. Het verhaal op zich was interessant genoeg.

Dit was m’n tweede Wieringa (na Dit zijn de namen). Dat ik er weg van ben, zou overdreven zijn. Wel een bijzonder interessante man.