De wereld en de aarde

Best aanstellerig: boven zijn naam staat er Denker der Nederlanden. Ik vermoed een truuk van de uitgever*. Ondertitel van dit dunne boekje: Hoe houden we het veilig?

Ik heb De wereld en de aarde eerst cadeau gegeven, en een paar weken later in de bibliotheek ontleend. Zestig bladzijden over diplomatie en klimaat. Over hoe de diplomatie (de wereld) dringend moet veranderen om de aarde te redden. David Van Reybrouck grijpt de gelegenheid aan om het te hebben over brede burgerparticipatie, over wat men blijkbaar burgerberaden (?) is gaan noemen.

Vreemd, die nadruk op de taak van de diplomatie. Maar niet gek. Van Reybrouck heeft trouwens het voordeel van de pen: hij schrijft duidelijk en goed leesbaar. Aangenaam bijna. Zo was ik onder de indruk van de opening, als hij zijn kinderkamer weer binnenkomt en de wereldbol ziet staan. En hoe dat beeld de lezer meteen voorbereidt op wat komen zal.

De draagwijdte van die manifesten (en daar reken ik Kunnen we praten van Luyendijk ook bij) is onbekend. Haalt het wat uit? Worden we er beter van? En wie leest dit soort boekjes? Ik dus wel.

*Denker der Nederlanden blijkt een eretitel gecreëerd door de Stichting Maand van de filosofie, en die twee jaar meegaat. De vorige dragers van die eretitel zijn alweer vergeten (ik bedoel: ken ik niet).