Gekocht in De Slegte in Mechelen, op een zeldzame regendag eind juli. Lag op de tafel dichtbij de kassa. Vreemde keuze van mezelf. Ik ben niet zo’n filosoof. En filosoferen met kinderen? Is dat om me voor te bereiden op gesprekken met mijn kleinkinderen?
Scott Hershovitz heeft het over allerlei thema’s, en bijna elk hoofdstuk begint met een stuk gesprek met Hank en Rex, zijn twee zonen (kleuterschool en lagere school). Hij slaagt erin om de wijsheid uit de mond van kinderen te doen komen. Omdat ze niet geremd zijn, niet bang om af te gaan. Nu zijn Hank en Rex geen gewone kinderen. Je zal maar een rechtsfilosoof als vader hebben.
Sommige hoofdstukken van Filosofen in de dop vond ik buitengewoon boeiend. Zoals die over rechten, over straf, over sekse, gender en sport en ook over ras en verantwoordelijkheid. Het helpt natuurlijk als je de mening van de filosoof deelt. Maar andere hoofdstukken vond ik lastig: over geest en over oneindigheid bijvoorbeeld. Dan voelde ik me heel dom, en ik las soms diagonaal.
Een plaats in de boekenkast? Dat weet ik nog niet. Ten slotte maar € 10 betaald, en is er zo weinig plaats. Maar ik kijk wel uit naar de gesprekken met de kleinkinderen. Dat was toch de bedoeling?
