In het Nederlands gelezen. Ma mère rit is de originele titel, verschenen in 2013, twee jaar voor de dood van Chantal Akerman. Een mooie uitgave (understatement) van Koppernik. Als je het vastneemt ben je verkocht. Ooit gekocht in het Paard in Gent.
Het boekje stond al enkele jaren in de boekenkast. Er zitten tickets in van de tentoonstelling Traveling in Bozar in 2024. Die we bezochten maar niet begrepen.
Intussen ben ik fan van Akerman. Misschien niet van haar films, die ik te weinig ken, maar wel van wat ze schrijft. Mijn moeder lacht gaat over de moeilijke relatie met haar moeder, in haar laatste levensjaren (ook van Chantal). Akerman schrijft ontwapenend, iets waar ik geen weerstand voor ken. Ze heeft me van bij het begin voor zich ingenomen. Hoe lelijk ze zichzelf ook beschrijft.
Echtheid, dat is wat mij meest aantrok. Een zoektocht naar wat vals en echt is. Onverbiddelijk, die zoektocht. Het levert boeiende lectuur. Soms, in de loop van één zin, verandert Chantal Akerman van gedacht, om zo echt mogelijk te eindigen.
Een boek om te koesteren.
