Nooit eerder iets gelezen van Joost Zwagerman. Ook niet toen ik hoorde wat hij over zelfmoord dacht. En evenmin toen hij zelf in 2015 uit het leven stapte. Hij leek een interessante man. De intentie om van hem te lezen is blijven hangen. Nu is het ervan gekomen. Uit de bib van Kortrijk.
Vals Licht is een vreemd verhaal. Dat me niet meteen boeide. Een student die gefascineerd raakt door bordelen, prostituees en bordeelbezoekers. En in zo’n bordeel een meisje leert kennen. Simon wil zich graag over Lizzie ontfermen, tot hij ontdekt dat ze hem beliegt (ze is zogezegd drugsverslaafde). Het is, vooral, het verhaal van een onmogelijke liefde, tussen een meisje met een zwaar verleden en een jongen met een ‘blanco strafblad’.
Misschien toch niet de juiste keuze gemaakt met Vals Licht. Het boek dateert van 1991. En stond ver van mij. Het is me niet gelukt om me met iemand te identificeren. Americana was een betere keuze geweest.
Toch heb ik nooit gedacht om de lectuur te stoppen. Daarvoor was er teveel dat me beviel. De taal, bijvoorbeeld, de korte en krachtige zinnen, rechttoe rechtaan. Daar hou ik van.
Er komt nog wel een kans om Zwagerman te lezen.
BartleestK 