Alsof ze in de bib geen recente boeken zouden hebben. Transcriptie van Ben Lerner was me al opgevallen in DSL. Ik was meteen een fragment begonnen op m’n Kindle en nauwelijks een week of twee later lag het boek bij de nieuwigheden in de bib van Kortrijk.
Ben Lerner wordt door de kritiek de hemel in geprezen. Dat is gevaarlijk. Kan alleen maar tegenvallen. Al moet ik toegeven: Lerner kan een potje schrijven. Een alledaagse actie, onder zijn pen, wordt een belevenis, en het leesplezier is navenant.
Ben ik dan zo enthousiast over Transcriptie? Half. Op sommige bladzijden is Lerner erg op dreef, maar het geheel kwam bij mij gekunsteld over. De vergissingen van het geheugen, misschien wel het centrale thema, hebben mij niet aangegrepen. De theorieën van Thomas evenmin. Terwijl Lerner iets verderwel innemend schrijft over anorexia bij een kind, de remedies die de dokters voorstellen, de reacties van de ouders.
Misschien moet ik mij binnenkort aan een ander boek van de auteur wagen.
BartleestK 