Tweede boek van de Leesclubbing. We zouden na 15 augustus de draad weer opnemen, en de leden kwamen drie boeken overeen. Waarvan alleen dit boek in vijfvoud in de bib van Kortrijk aanwezig was.
Een vreemde keuze, blijkt nadien. Je fluistert in mijn oor is vooral een samenraapsel van getuigenissen over Julie Van Espen, die op 4 mei 2019 op wrede wijze langs het Albertkanaal werd vermoord. Diane Broeckhoven heeft een en ander opgetekend en verzameld. Een document. Een tijdsdocument.
En dus is het vreemd dat we dat lezen zeven jaar na de feiten. Zeker de laatste getuigenissen, stukjes tekst die op de begrafenis of een herdenking werden voorgelezen, zijn niet bedoeld om de tijd te doorstaan.
De lezer bekruipen twee bijna tegenstrijdige gevoelens. De krop in de keel, om wat er zeven jaar terug gebeurd is, om het onrecht, om de machteloosheid, om het verdriet vooral. En dan de oververzadiging door de lofbetuigingen, de scènes waaruit blijkt hoe uitzonderlijk lief, sterk, energiek (en nog tientallen adjectieven) Julie was.
Ongetwijfeld was Julie van Espen een unieke jonge vrouw. En was het dus heel terecht dat daar in de weken na de moord de klemtoon werd op gelegd. Zeven jaar later klinkt dat als overkill.
Zonde
